soto
Gallegu
[editar]
Pronunciación y silabación: [ˈsɔ.to̝]
Sustantivu
[editar]
masculín singular soto; plural sotos
Vascu
[editar]
Pronunciación y silabación: [so.to]
Sustantivu
[editar]inanimáu - nominativu soto, definíu singular sotoa, definíu plural /ergativu singular sotoak
Declinación[editar]
declinación de soto
| indefiníu | singular | plural | |
|---|---|---|---|
| absolutivu | soto | sotoa | sotoak |
| ergativu | sotok | sotoak | sotoek |
| xenitivu | sotoren | sotoaren | sotoen |
| dativu | sotori | sotoari | sotoei |
| comitativu | sotorekin | sotoarekin | sotoekin |
| benefactivu | sotorentzat | sotoarentzat | sotoentzat |
| causativu | sotorengatik | sotoarengatik | sotoengatik |
| instrumental | sotoz | sotoaz | sotoez |
| inesivu | sototan | sotoan | sotoetan |
| locativu | sototako | sotoko | sotoetako |
| adlativu | sototara | sotora | sotoetara |
| terminativu | sototaraino | sotoraino | sotoetaraino |
| directivu | sototarantz | sotorantz | sotoetarantz |
| alverbial | sototarako | sotorako | sotoetarako |
| ablativu | sototatik | sototik | sotoetatik |
| partitivu | sotorik | ||
| prolativu | sototzat |