Saltar al conteníu

suizo

De Wikcionariu
Mira tamién: suízo

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈsuj.θo ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de suizu.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈswi.θo ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín suizo , femenín suiza; plural masculín suizos, femenín suizas

  1. (Xentiliciu) Suizu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín suizo , femenín suiza; plural masculín suizos, femenín suizas

  1. (Xentiliciu) Suizu, de Suiza.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
  • DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • non seseante [ ˈswi.θo ]; seseante [ ˈswi.so ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín suizo, femenín suiza; plural masculín suizos, femenín suizas

  1. (Xentiliciu) Suizu (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín suizo, femenín suiza ; plural masculín suizos, femenín suizas

  1. (Xentiliciu) Suizu, de Suiza.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.