suizo
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈsuj.θo ]
«suizo»(rexistru)
Forma d’axetivu
[editar]- Forma neutra de suizu.
Aragonés
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈswi.θo ]
Sustantivu
[editar]singular masculín suizo , femenín suiza; plural masculín suizos, femenín suizas
- (Xentiliciu) Suizu (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín suizo , femenín suiza; plural masculín suizos, femenín suizas
- (Xentiliciu) Suizu, de Suiza.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
- DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- non seseante [ ˈswi.θo ]; seseante [ ˈswi.so ]
Sustantivu
[editar]singular masculín suizo, femenín suiza; plural masculín suizos, femenín suizas
- (Xentiliciu) Suizu (habitante).
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín suizo, femenín suiza ; plural masculín suizos, femenín suizas
- (Xentiliciu) Suizu, de Suiza.
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
- Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
Categoríes:
- Pallabres asturianes con rexistru sonoru
- Formes d'axetivos asturianos
- Sustantivos aragoneses
- Sustantivos xenéricos aragoneses
- Xentiliciu (aragonés)
- Axetivos aragoneses
- Axetivos xenéricos aragoneses
- Sustantivos españoles
- Sustantivos xenéricos españoles
- Xentiliciu (español)
- Axetivos españoles
- Axetivos xenéricos españoles