Saltar al conteníu

turcomán

De Wikcionariu

Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ tuɾ.koˈman ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín turcomán , femenín turcomana; plural masculín turcomans, femenín turcomanas

  1. (Xentiliciu) Turcomanu (habitante).

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular turcomán ensin plural

  1. (Llingüística) Turcomanu, llingua turcomana.

Axetivu

[editar]

singular masculín turcomán , femenín turcomana; plural masculín turcomans, femenín turcomanas

  1. (Xentiliciu) Turcomanu, de Turkmenistán.
  2. (Filoloxía) Turcomanu, de la llingua turcomana.

Referencies

[editar]
  • DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ tuɾ.koˈmaŋ ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín turcomán, femenín turcomá; plural masculín turcománs, femenín turcomás

  1. (Xentiliciu) Turcomanu (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular turcomán ensin plural

  1. (Llingüística) Turcomanu, llingua turcomana.

Sinónimos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín turcomán, femenín turcomá; plural masculín turcománs, femenín turcomás

  1. (Xentiliciu) Turcomanu, de Turkmenistán.
  2. (Filoloxía) Turcomanu, de la llingua turcomana.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.