Saltar al conteníu

uña

De Wikcionariu
Mira tamién: una

Asturianu

[editar]
Uñes nos deos de la mano esquierda.

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈu.ɲa ]
(rexistru)

Etimoloxía

[editar]
  • Del llatín ungula.

Sustantivu

[editar]

femenín singular uña; plural uñes

  1. (Anatomía) Llámina de material queratinoso y duro que sal no cabero los deos nel home y en dalgunos animales.
  2. (Zootomía) Parte final dura de la pata d'animales como la vaca o'l gochu, onde s'apoyen y enzarra los sos deos.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Espresiones[editar]

  1. d'uñes: Enfadáu, enfocicáu.
  2. quedar con carne nes uñes: coloquial Facese con porgüeyu de lo ayeno.
  3. sacar les uñes: Enfadase muncho, enfocicase muncho.
  4. uña y carne: Mui amigos, mui xuníos.

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Diccionario General de la Lengua Asturiana; Xosé Lluis García Arias, Editorial Prensa Asturiana, 2002-2004, Uviéu; ISBN: 84-87730-86-8. Versión on-line.
  • Diccionariu Asturianu-Castellanu; Xuan Xosé Sánchez Vicente, ed. Trabe, Uviéu, 2021; ISBN: 978-84-18286-67-4.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈu.ɲa ]

Sustantivu

[editar]

femenín singular uña; plural uñas

  1. (Anatomía) Uña.
  2. (Zootomía) Cascu, caza, pezuña.

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.

Papiamentu

[editar]

Sustantivu

[editar]
  1. (Anatomía) Uña.