uña
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈu.ɲa ]
«uña»(rexistru)
Etimoloxía
[editar]- Del llatín ungula.
Sustantivu
[editar]femenín singular uña; plural uñes
- (Anatomía) Llámina de material queratinoso y duro que sal no cabero los deos nel home y en dalgunos animales.
- (Zootomía) Parte final dura de la pata d'animales como la vaca o'l gochu, onde s'apoyen y enzarra los sos deos.
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Espresiones[editar]
- d'uñes: Enfadáu, enfocicáu.
- quedar con carne nes uñes: coloquial Facese con porgüeyu de lo ayeno.
- sacar les uñes: Enfadase muncho, enfocicase muncho.
- uña y carne: Mui amigos, mui xuníos.
Traducciones y equivalencies
[editar]«uña»: parte dura del final de los deos
«uña»: parte final dura de la pata de la vaca, del gochu
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
- Diccionario General de la Lengua Asturiana; Xosé Lluis García Arias, Editorial Prensa Asturiana, 2002-2004, Uviéu; ISBN: 84-87730-86-8. Versión on-line.
- Diccionariu Asturianu-Castellanu; Xuan Xosé Sánchez Vicente, ed. Trabe, Uviéu, 2021; ISBN: 978-84-18286-67-4.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈu.ɲa ]
Sustantivu
[editar]femenín singular uña; plural uñas
- (Anatomía) Uña.
- (Zootomía) Cascu, caza, pezuña.
Sinónimos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
Papiamentu
[editar]
Sustantivu
[editar]- (Anatomía) Uña.
Categoríes:
- Pallabres asturianes con rexistru sonoru
- Pallabres asturianes d'orixe llatín
- Sustantivos asturianos
- Sustantivos femeninos asturianos
- Anatomía (asturianu)
- Zootomía (asturianu)
- Sustantivos españoles
- Sustantivos femeninos españoles
- Anatomía (español)
- Zootomía (español)
- Sustantivos en papiamentu
- Anatomía (papiamentu)