Saltar al conteníu

uzbeca

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ uθˈβe.ka ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín uzbeca, masculín uzbecu ; plural femenín uzbeques, masculín uzbecos

  1. (Xentiliciu) Habitante d'Uzbequistán.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular d'uzbecu.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • non seseante [ uθˈβe.ka ]; seseante [ uzˈβe.ka ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín uzbeca, masculín uzbeco; plural femenín uzbecas, masculín uzbecos

  1. (Xentiliciu) poco usáu Uzbeca, uzbequistanina (habitante).

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular d'uzbeco.

Referencies

[editar]
  • Diccionario panhispánico de dudas. Edición ampliada y actualizada; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2025, Penguin Random House Grupo Editorial, S.A.U.; ISBN: 978-84-306-2767-7. Versión on-line.