Saltar al conteníu

venezolano

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ be.ne.θoˈla.no ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de venezolanu.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • non seseante [ be.ne.θoˈla.no ]; seseante [ be.ne.soˈla.no ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín venezolano, femenín venezolana; plural masculín venezolanos, femenín venezolanas

  1. (Xentiliciu) Venezolanu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín venezolano, femenín venezolana ; plural masculín venezolanos, femenín venezolanas

  1. (Xentiliciu) Venezolanu, de Venezuela.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ be.ne.θɔˈla.no ]; seseante [ be.ne.sɔˈla.no ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín venezolano, femenín venezolana; plural masculín venezolanos, femenín venezolanas

  1. (Xentiliciu) Venezolanu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín venezolano, femenín venezolana; plural masculín venezolanos, femenín venezolanas

  1. (Xentiliciu) Venezolanu, de Venezuela.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
  • Dicionario de pronuncia da lingua galega; Universidade de Santiago de Compostela & Instituto da Lingua Galega; ISSN: 2660-8235. Páxina web.