Saltar al conteníu

vietnamita

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ bje(ŋ).naˈmi.ta ], [ bje(t).naˈmi.ta ]
(rexistru)

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita ; plural masculín y femenín vietnamites

  1. (Xentiliciu) Habitante de Vietnam.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Sustantivu (2)

[editar]
Zones onde se fala vietnamita.

masculín singular vietnamita ensin plural

  1. (Llingüística) Llingua austroasiática falada en Vietnam.

Sinónimos[editar]

Abreviatura o sigla[editar]

  • ISO 639-1: vi, ISO 639-2, ISO 639-3: vie

Traducciones y equivalencies

[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín, femenín y neutru vietnamita ; plural masculín y femenín vietnamites

  1. (Xentiliciu) Relativo a Vietnam.
  2. (Filoloxía) Relativo a la llingua vietnamita.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ bjet.naˈmi.ta ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamitas

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, vietnamina (habitante).

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular vietnamita ensin plural

  1. (Llingüística) Vietnamita (llingua).

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamitas

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, de Vietnam.
  2. (Filoloxía) Vietnamita, de la llingua vietnamita.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
  • DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ bi.əd.nəˈmi.tə ], [ vi.əd.nəˈmi.tə ]
  • catalán occidental [ bi.ed.naˈmi.ta ], [ vi.ed.naˈmi.ta ]
(rexistru)

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamites

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, vietnamina (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular vietnamita ensin plural

  1. (Llingüística) Vietnamita (llingua).

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamites

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, de Vietnam.
  2. (Filoloxía) Vietnamita, de la llingua vietnamita.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ bjet.naˈmi.ta ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamitas

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, vietnamina (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular vietnamita ensin plural

  1. (Llingüística) Vietnamita (llingua).

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamitas

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, de Vietnam.
  2. (Filoloxía) Vietnamita, de la llingua vietnamita.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ bjɛt.naˈmi.ta ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamitas

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, vietnamina (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular vietnamita ensin plural

  1. (Llingüística) Vietnamita (llingua).

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamitas

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, de Vietnam.
  2. (Filoloxía) Vietnamita, de la llingua vietnamita.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ vi.ɛt.nɐˈmi.tɐ ]
  • portugués brasilanu [ vi.ɛt͡ʃ.nɐ̃ˈmi.tɐ ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamitas

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, vietnamina (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular vietnamita ensin plural

  1. (Llingüística) Vietnamita (llingua).

Sinónimos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín vietnamita; plural masculín y femenín vietnamitas

  1. (Xentiliciu) Vietnamita, vietnamín, de Vietnam.
  2. (Filoloxía) Vietnamita, de la llingua vietnamita.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]