Mira tamién: conocer

Tabla de conteníos

Asturianu

Pronunciación y silabación: [ ko.ɲo.'θer ] ^AFI
Etimoloxía: Del llatín cognoscere.

Formes non personales
Infinitivu		coñocer
Xerundiu		coñociendo
Participiu		sg. m. coñocíu, f. coñocida, n. coñocío pl. m. coñocíos, f. coñocíes
Formes personales
		yo	tu	él~elli/-a/-o	nosotros/-es~nós	vosotros/-es~vós	ellos/-es
Indicativu	Presente	coñozo	coñoces	coñoz	coñocemos	coñocéis	coñocen
	Pretéritu Imperfeutu	coñocía	coñocíes	coñocía	coñocíemos coñocíamos	coñocíeis coñocíais	coñocíen
	Pretéritu Perfeutu	coñocí	coñocisti coñociesti	coñoció	coñocimos coñociemos	coñocistis coñociestis	coñocieron
	Pret. Pluscuamperfeutu	coñociere coñociera	coñocieres coñocieras	coñociere coñociera	coñociéremos coñociéramos	coñociereis coñocierais	coñocieren coñocieran
		yo	tu	él~elli/-a/-o	nosotros/-es~nós	vosotros/-es~vós	ellos/-es
Suxuntivu	Presente	coñoza	coñozas	coñoza	coñozamos	coñozáis	coñozan
Suxuntivu	Pretéritu Imperfeutu	coñociere coñociera	coñocieres coñocieras	coñociere coñociera	coñociéremos coñociéramos	coñociereis coñocierais	coñocieren coñocieran
		yo	tu	él~elli/-a/-o	nosotros/-es~nós	vosotros/-es~vós	ellos/-es
Potencial	Futuru	coñoceré	coñocerás	coñocerá	coñoceremos	coñoceréis	coñocerán
Potencial	Condicional	coñocería	coñoceríes	coñocería	coñoceríemos coñoceríamos	coñoceríeis coñoceríais	coñoceríen
		-	tu	vusté	nosotros/-es~nós	vosotros/-es~vós	vustedes
Imperativu	afirmáu		coñoz	coñoza	vamos coñocer	coñocéi	coñozan
Imperativu	negáu (nun...)		coñozas	coñoza	vamos coñocer	coñozáis	coñozan

Alemán: wissen ^(de)
Búlgaru: познавам ^(bg), позная ^(bg), зная ^(bg), разбирам ^(bg), разбера ^(bg), узнавам ^(bg), узная ^(bg)
Español: conocer ^(es)
Francés: connaître ^(fr)
Sicilianu: canùsciri ^(scn)