denbora

Vascu

Pronunciación y silabación: [ dem.bo.ɾa ]
Etimoloxía: Del llatín tempora.

Sustantivu

inanimáu - nominativu denbora, definíu singular denbora, definíu plural /ergativu singular denborak

1. (Cronoloxía) Tiempu (progresión cara'l futuru).
2. (Cronoloxía) Tiempu (porción de la progresión cara'l futuru).
3. (Meteoroloxía) Tiempu (estáu atmosféricu).

Sinónimos

• [3] eguraldi

Declinación

    declinación de denbora

	indefiníu	singular	plural
absolutivu	denbora	denbora	denborak
ergativu	denborak	denborak	denborek
xenitivu	denboraren	denboraren	denboren
dativu	denborari	denborari	denborei
comitativu	denborarekin	denborarekin	denborekin
benefactivu	denborarentzat	denborarentzat	denborentzat
causativu	denborarengatik	denborarengatik	denborengatik
instrumental	denboraz	denboraz	denborez
inesivu	denboratan	denboran	denboretan
locativu	denboratako	denborako	denboretako
adlativu	denboratara	denborara	denboretara
terminativu	denborataraino	denboraraino	denboretaraino
directivu	denboratarantz	denborarantz	denboretarantz
alverbial	denboratarako	denborarako	denboretarako
ablativu	denboratatik	denboratik	denboretatik
partitivu	denborarik
prolativu	denboratzat