Saltar al conteníu

frison

De Wikcionariu
Mira tamién: frisón, Frison

Francés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ fʁiˈzɔ̃ ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

masculín singular frison ensin plural

  1. (Llingüística) Frisón, llingua frisona.

Axetivu

[editar]

singular masculín frison, femenín frisonne; plural masculín frisons, femenín frisonnes

  1. (Xentiliciu) Frisón, de Frisia.
  2. (Filoloxía) Frisón, de la llingua frisona.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dictionnaire de l’Académie française. 9e édition. Académie française. Consulta on-line.
  • Le Trésor de la langue française informatisé (1971-1994). Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ fɾiˈzu ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín frison, femenín frisona; plural masculín frisons, femenín frisonas

  1. (Xentiliciu) Frisón (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular frison ensin plural

  1. (Llingüística) Frisón, llingua frisona.

Axetivu

[editar]

singular masculín frison, femenín frisona; plural masculín frisons, femenín frisonas

  1. (Xentiliciu) Frisón, de Frisia.
  2. (Filoloxía) Frisón, de la llingua frisona.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.