Saltar al conteníu

guyanesa

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɣu.ʝaˈne.sa ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín guyanesa, masculín guyanés; plural femenín y masculín guyaneses

  1. (Xentiliciu) Habitante de Guyana.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de guyanés.

Referencies

[editar]
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ ɡu.jəˈnɛ.zə ]
  • catalán occidental [ ɡu.jaˈne.za ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín guyanesa, femenín guyanès ; plural masculín guyaneses, femenín guyanesos

  1. (Xentiliciu) Guyanesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de guyanès ~ guyanés.

Referencies

[editar]
  • «ésAdir», portal llingüísticu de la Corporación Catalana de Medios Audiovisuales; páxina web.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɡu.ʝaˈne.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín guyanesa, masculín guyanés; plural femenín guyanesas, masculín guyaneses

  1. (Xentiliciu) Guyanesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de guyanés.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.