Saltar al conteníu

húngaro

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈuŋ.ɣa.ɾo ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra d'húngaru.

Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈuŋ.ɡa.ɾo ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín húngaro, femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras

  1. (Xentiliciu) Húngaru (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular húngaro ensin plural

  1. (Llingüística) Húngaru, llingua húngara.

Sinónimos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín húngaro, femenín húngara ; plural masculín húngaros, femenín húngaras

  1. (Xentiliciu) Húngaru, d'Hungría.
  2. (Filoloxía) Húngaru, de la llingua húngara.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.

Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈuŋ.ɡa.ɾo ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín húngaro , femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras

  1. (Xentiliciu) Húngaru (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular húngaro ensin plural

  1. (Llingüística) Húngaru.

Sinónimos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín húngaro, femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras

  1. (Xentiliciu) Húngaru, d'Hungría.
  2. (Filoloxía) Húngaru, de la llingua húngara.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.

Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈũ.ɡɐ.ɾu ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín húngaro, femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras

  1. (Xentiliciu) Húngaru (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular húngaro ensin plural

  1. (Llingüística) Húngaru.

Sinónimos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín húngaro, femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras

  1. (Xentiliciu) Húngaru, d'Hungría.
  2. (Filoloxía) Húngaru, de la llingua húngara.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]