húngaro
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈuŋ.ɣa.ɾo ]
«húngaro»(rexistru)
Forma d’axetivu
[editar]- Forma neutra d'húngaru.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈuŋ.ɡa.ɾo ]
Sustantivu (1)
[editar]singular masculín húngaro, femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras
- (Xentiliciu) Húngaru (habitante).
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Sustantivu (2)
[editar]masculín singular húngaro ensin plural
- (Llingüística) Húngaru, llingua húngara.
Sinónimos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín húngaro, femenín húngara ; plural masculín húngaros, femenín húngaras
- (Xentiliciu) Húngaru, d'Hungría.
- (Filoloxía) Húngaru, de la llingua húngara.
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
- Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
Gallegu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈuŋ.ɡa.ɾo ]
Sustantivu (1)
[editar]singular masculín húngaro , femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras
- (Xentiliciu) Húngaru (habitante).
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Sustantivu (2)
[editar]masculín singular húngaro ensin plural
Sinónimos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín húngaro, femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras
- (Xentiliciu) Húngaru, d'Hungría.
- (Filoloxía) Húngaru, de la llingua húngara.
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
- DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
Portugués
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈũ.ɡɐ.ɾu ]
Sustantivu (1)
[editar]singular masculín húngaro, femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras
- (Xentiliciu) Húngaru (habitante).
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Sustantivu (2)
[editar]masculín singular húngaro ensin plural
Sinónimos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín húngaro, femenín húngara; plural masculín húngaros, femenín húngaras
- (Xentiliciu) Húngaru, d'Hungría.
- (Filoloxía) Húngaru, de la llingua húngara.
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Infopédia. Dicionários Porto Editora; Porto Editora 2003-2021. Páxina del diccionariu on-line.
- Dicionário Priberam da Língua Portuguesa; Priberam Informática, S.A. Páxina del diccionariu on-line.
Categoríes:
- Pallabres asturianes con rexistru sonoru
- Formes d'axetivos asturianos
- Sustantivos españoles
- Sustantivos xenéricos españoles
- Xentiliciu (español)
- Sustantivos masculinos singulares españoles
- Llingüística (español)
- Axetivos españoles
- Axetivos xenéricos españoles
- Filoloxía (español)
- Sustantivos gallegos
- Sustantivos xenéricos aragoneses
- Xentiliciu (gallegu)
- Sustantivos masculinos ensin plural gallegos
- Llingüística (gallegu)
- Axetivos gallegos
- Axetivos xenéricos gallegos
- Filoloxía (gallegu)
- Sustantivos portugueses
- Sustantivos xenéricos portugueses
- Xentiliciu (portugués)
- Sustantivos masculinos singulares portugueses
- Llingüística (portugués)
- Axetivos portugueses
- Axetivos xenéricos portugueses
- Filoloxía (portugués)