Saltar al conteníu

instrumento

De Wikcionariu

Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ins.tɾuˈmen.to ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular instrumento; plural instrumentos

  1. (Aperios) Instrumentu, utensiliu, ferramienta, arbía, preséu.
  2. (Música) Instrumentu.

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Diccionariu Castellanu-Asturianu; Xuan Xosé Sánchez Vicente, ed. Trabe, Uviéu, 2020; ISBN: 978-84-18286-33-9.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ iŋs.tɾuˈmen.to ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular instrumento; plural instrumentos

  1. (Aperios) Instrumentu, utensiliu, ferramienta, arbía, preséu.
  2. (Música) Instrumentu.

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
  • Dicionario de pronuncia da lingua galega; Universidade de Santiago de Compostela & Instituto da Lingua Galega; ISSN: 2660-8235. Páxina web.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ĩʃ.tɾuˈmẽ.tu ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular instrumento; plural instrumentos

  1. (Aperios) Instrumentu, utensiliu, ferramienta, arbía, preséu.
  2. (Música) Instrumentu.

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]