Saltar al conteníu

irlandesa

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ iɾ.la(ŋ)nˈde.sa ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín irlandesa, masculín irlandés; plural femenín y masculín irlandeses

  1. (Xentiliciu) Habitante d'Irlanda.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular d'irlandés.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ ir.ɫənˈdɛ.zə ]
  • catalán occidental [ iɾ.ɫanˈde.za ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín irlandesa, masculín irlandès; plural femenín irlandeses, masculín irlandesos

  1. (Xentiliciu) Irlandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular d'irlandès ~ irlandés.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ iɾ.lanˈde.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín irlandesa, masculín irlandés; plural femenín irlandesas, masculín irlandeses

  1. (Xentiliciu) Irlandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular d'irlandés.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ iɾ.lanˈde.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín irlandesa, masculín irlandés; plural femenín irlandesas, masculín irlandeses

  1. (Xentiliciu) Irlandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular d'irlandés.

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ iɾ.lanˈde.zo ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín irlandesa, masculín irlandés; plural femenín irlandesas, masculín irlandeses

  1. (Xentiliciu) Irlandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular d'irlandés.

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ iɾ.lɐ̃ˈde.zɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín irlandesa, masculín irlandês; plural femenín irlandesas, masculín irlandeses

  1. (Xentiliciu) Irlandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular d'irlandês.

Referencies

[editar]