Saltar al conteníu

kurd

De Wikcionariu
Mira tamién: Kurd

Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈkuɾt ]
(rexistru)
Homófonu: curt

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín kurd, femenín kurda ; plural masculín kurds, femenín kurdes

  1. (Xentiliciu) Curdu.

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular kurd ensin plural

  1. (Llingüística) Curdu, llingua curda.

Axetivu

[editar]

singular masculín kurd, femenín kurda; plural masculín kurds, femenín kurdes

  1. (Xentiliciu) Curdu, del Curdistán.
  2. (Filoloxía) Curdu, de la llingua curda.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈkuɾt ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín kurd, femenín kurda; plural masculín kurds, femenín kurdas

  1. (Xentiliciu) Curdu.

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular kurd ensin plural

  1. (Llingüística) Curdu, llingua curda.

Otres formes[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín kurd, femenín kurda; plural masculín kurds, femenín kurdas

  1. (Xentiliciu) Curdu, del Curdistán.
  2. (Filoloxía) Curdu, de la llingua curda.

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.