Saltar al conteníu

luxemburguesa

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ lu.ʃe(ŋ)m.buɾˈɣe.sa ], [ lu(k).se(ŋ)m.buɾˈɣe.sa ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín luxemburguesa, masculín luxemburgués; plural femenín y masculín luxemburgueses

  1. (Xentiliciu) Habitante de Luxemburgu (país y ciudá).

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de luxemburgués.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ luk.sem.buɾˈɣe.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín luxemburguesa, masculín luxemburgués ; plural femenín luxemburguesas, masculín luxemburgueses

  1. (Xentiliciu) Luxemburguesa (habitante, del país y de la ciudá).

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de luxemburgués.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ ɫuk.səm.buɾˈɣɛ.zə ]
  • catalán occidental [ ɫuk.sem.buɾˈɣe.za ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín luxemburguesa, masculín luxemburguès; plural femenín luxemburgueses, masculín luxemburguesos

  1. (Xentiliciu) Luxemburguesa (habitante, del país y de la ciudá).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de luxemburguès ~ luxemburgués.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ luk.sem.buɾˈɣe.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín luxemburguesa, masculín luxemburgués; plural femenín luxemburguesas, masculín luxemburgueses

  1. (Xentiliciu) Luxemburguesa (habitante, del país y de la ciudá).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de luxemburgués.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ luk.sem.buɾˈɣe.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín luxemburguesa, masculín luxemburgués; plural femenín luxemburguesas, masculín luxemburgueses

  1. (Xentiliciu) Luxemburguesa (habitante, del país y de la ciudá).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de luxemburgués.

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
  • Dicionario de pronuncia da lingua galega; Universidade de Santiago de Compostela & Instituto da Lingua Galega; ISSN: 2660-8235. Páxina web.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ lu.ʃẽ.buɾˈɣe.zɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín luxemburguesa, masculín luxemburguês; plural femenín luxemburguesas, masculín luxemburgueses

  1. (Xentiliciu) Luxemburguesa (habitante, del país y de la ciudá).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de luxemburguês.

Referencies

[editar]