Saltar al conteníu

romeno

De Wikcionariu

Italianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ roˈmɛ.no ]

Sustantivu

[editar]
  1. (Llingüística) Rumanu, llingua rumana.

Otres formes[editar]


Mirandés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ruˈmɛ.nu ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín romeno , femenín romena; plural masculín romenos, femenín romenas

  1. (Xentiliciu) Rumanu (habitante).

Términos rellacionaos

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular romeno ensin plural

  1. (Llingüística) Rumanu, llingua rumana.

Axetivu

[editar]

singular masculín romeno, femenín romena; plural masculín romenos, femenín romenas

  1. (Xentiliciu) Rumanu, de Rumanía.
  2. (Filoloxía) Rumanu, de la llingua rumana.

Términos rellacionaos[editar]


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ʁuˈme.nu ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín romeno, femenín romena; plural masculín romenos, femenín romenas

  1. (Xentiliciu) Rumanu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular romeno ensin plural

  1. (Llingüística) Rumanu, llingua rumana.

Axetivu

[editar]

singular masculín romeno, femenín romena; plural masculín romenos, femenín romenas

  1. (Xentiliciu) Rumanu, de Rumanía.
  2. (Filoloxía) Rumanu, de la llingua rumana.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]