Saltar al conteníu

santanderino

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación y silabación: [ sa(ŋ)n.ta(ŋ)n.deˈɾi.no ]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de santanderín.


Español

[editar]

Pronunciación y silabación: [ san.tan.deˈɾi.no ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín santanderino, femenín santanderina; plural masculín santanderinos, femenín santanderinas

  1. (Xentiliciu) Santanderín (habitante).

Términos rellacionaos

Axetivu

[editar]

singular masculín santanderino, femenín santanderina ; plural masculín santanderinos, femenín santanderinas

  1. (Xentiliciu) Santanderín, de Santander.

Términos rellacionaos

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación y silabación: [ san.tan.dɛˈɾi.no ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín santanderino, femenín santanderina; plural masculín santanderinos, femenín santanderinas

  1. (Xentiliciu) Santanderín (habitante).

Términos rellacionaos

Axetivu

[editar]

singular masculín santanderino, femenín santanderina; plural masculín santanderinos, femenín santanderinas

  1. (Xentiliciu) Santanderín, de Santander.

Términos rellacionaos

Referencies

[editar]


Portugués

[editar]

Pronunciación y silabación: [ sɐ̃.tɐ̃.dəˈɾi.nu ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín santanderino, femenín santanderina; plural masculín santanderinos, femenín santanderinas

  1. (Xentiliciu) Santanderín (habitante).

Sinónimos

Términos rellacionaos

Axetivu

[editar]

singular masculín santanderino, femenín santanderina; plural masculín santanderinos, femenín santanderinas

  1. (Xentiliciu) Santanderín, de Santander.

Sinónimos

Términos rellacionaos

Referencies

[editar]