Saltar al conteníu

tunisenca

De Wikcionariu

Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ tu.niˈzɛŋ.kə ]
  • catalán occidental [ tu.niˈzeŋ.ka ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín tunisenca, masculín tunisenc; plural femenín tunisenques, masculín tunisencs

  1. (Xentiliciu) Tunecina, habitante de Túnez.

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de tunisenc.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ty.niˈzeŋ.ko ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín tunisenca, masculín tunisenc; plural femenín tunisencas, masculín tunisencs

  1. (Xentiliciu) Tunecina, habitante de Túnez.

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de tunisenc.

Referencies

[editar]
  • Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.