Saltar al conteníu

turc

De Wikcionariu
Mira tamién: Turc

Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈtuɾk ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín turc, femenín turca ; plural masculín turcs, femenín turques

  1. (Xentiliciu) Turcu (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular turc ensin plural

  1. (Llingüística) Turcu, llingua turca.

Axetivu

[editar]

singular masculín turc, femenín turca; plural masculín turcs, femenín turques

  1. (Xentiliciu) Turcu, de Turquía.
  2. (Filoloxía) Turcu, de la llingua turca.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Francés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈtyʁk ]
(rexistru)
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

masculín singular turc ensin plural

  1. (Llingüística) Turcu, llingua turca.

Axetivu

[editar]

singular masculín turc, femenín turque; plural masculín turcs, femenín turques

  1. (Xentiliciu) Turcu, de Turquía.
  2. (Filoloxía) Turcu, de la llingua turca.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dictionnaire de l’Académie française. 9e édition. Académie française. Consulta on-line.
  • Le Trésor de la langue française informatisé (1971-1994). Centre National de Ressources Textuelles et Lexicales. Consulta on-line.
  • Recommandation concernant les noms d’États, d’habitants, de capitales, de sièges diplomatiques ou consulaires. Ministère des Affaires Étrangères et Européennes. Journal officiel des 24 septembre 2008 et 21 avril 2019. Consulta PDF on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈtyɾk ]
(rexistru)

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín turc, femenín turca; plural masculín turcs, femenín turcas

  1. (Xentiliciu) Turcu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular turc ensin plural

  1. (Llingüística) Turcu, llingua turca.

Axetivu

[editar]

singular masculín turc, femenín turca; plural masculín turcs, femenín turcas

  1. (Xentiliciu) Turcu, de Turquía.
  2. (Filoloxía) Turcu, de la llingua turca.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.