turcmèna

Occitanu

Pronunciación

• [ tyɾkˈmɛ.no ]

Sustantivu

singular femenín turcmèna, masculín turcmèn; plural femenín turcmènas, masculín turcmèns

1. (Xentiliciu) Turcomana (habitante).

Términos rellacionaos

• Turcmenistan

Forma d’axetivu

1. Forma femenina singular de turcmèn.

Referencies

• Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.
• Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.