Saltar al conteníu

uruguayo

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ u.ɾuˈɣwa.ʝo ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra d'uruguayu.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ u.ɾuˈɣwa.ʝo ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín uruguayo , femenín uruguaya; plural masculín uruguayos, femenín uruguayas

  1. (Xentiliciu) Uruguayu (habitante).

Axetivu

[editar]

singular masculín uruguayo , femenín uruguaya; plural masculín uruguayos, femenín uruguayas

  1. (Xentiliciu) Uruguayu, d'Uruguái.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
  • DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ u.ɾuˈɣwa.ʝo ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín uruguayo, femenín uruguaya; plural masculín uruguayos, femenín uruguayas

  1. (Xentiliciu) Uruguayu (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín uruguayo, femenín uruguaya ; plural masculín uruguayos, femenín uruguayas

  1. (Xentiliciu) Uruguayu, d'Uruguái.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.