Saltar al conteníu

Noruega

De Wikcionariu
Mira tamién: noruega

Asturianu

[editar]
Llocalización de Noruega.

Pronunciación

[editar]
  • [ noˈɾwe.ɣa ]
(rexistru)

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Noruega»

  1. (Topónimu) País européu nórdicu que llenden Suecia, Finlandia y Rusia, siendo la so capital Oslo.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «noruegu».
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.
  • L'asturianu que vien. Observaciones y suxerencies sobre l'asturianu normativu y el so usu; Ramón d'Andrés Díaz, Publicaciones Ámbitu, 2008, Uviéu; ISBN: 978-84-96413-48-1.

Ver tamién

[editar]


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ nu.ɾuˈɛ.ɣə ]
  • catalán occidental [ no.ɾuˈe.ɣa ]
(rexistru)

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Noruega»

  1. (Topónimu) Noruega.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «noruec».
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «noruec».
  • «ésAdir», portal llingüísticu de la Corporación Catalana de Medios Audiovisuales; páxina web.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ noˈɾwe.ɣa ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Noruega»

  1. (Topónimu) Noruega.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «noruego».
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ nɔˈɾwɛ.ɣa ], con "gheada" [ nɔˈɾwɛ.ħa ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Noruega»

  1. (Topónimu) Noruega.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «noruegués».
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «noruegués».


Mirandés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ nuˈɾwɛ.ɣɐ ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Noruega»

  1. (Topónimu) Noruega.

Términos rellacionaos[editar]


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ nɔ.ɾuˈɛ.ɣɐ ]

Nome propiu

[editar]

singular femenín «Noruega»

  1. (Topónimu) Noruega.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Infopédia. Dicionários Porto Editora; Porto Editora 2003-2021. Páxina del diccionariu on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «norueguês».
  • Dicionário Priberam da Língua Portuguesa; Priberam Informática, S.A. Páxina del diccionariu on-line. OBSERVACIÓN: Dientro de la definición pa «norueguês».