burko

Vascu

Pronunciación y silabación: [ bur.ko ]

Sustantivu

inanimáu - nominativu burko, definíu singular burkoa, definíu plural /ergativu singular burkoak

1. Almuhada.

Sinónimos

• bururdi

Términos rellacionaos

• lastaira, maindire, manta/burusi, ohe

Declinación

    declinación de burko

	indefiníu	singular	plural
absolutivu	burko	burkoa	burkoak
ergativu	burkok	burkoak	burkoek
xenitivu	burkoren	burkoaren	burkoen
dativu	burkori	burkoari	burkoei
comitativu	burkorekin	burkoarekin	burkoekin
benefactivu	burkorentzat	burkoarentzat	burkoentzat
causativu	burkorengatik	burkoarengatik	burkoengatik
instrumental	burkoz	burkoaz	burkoez
inesivu	burkotan	burkoan	burkoetan
locativu	burkotako	burkoko	burkoetako
adlativu	burkotara	burkora	burkoetara
terminativu	burkotaraino	burkoraino	burkoetaraino
directivu	burkotarantz	burkorantz	burkoetarantz
alverbial	burkotarako	burkorako	burkoetarako
ablativu	burkotatik	burkotik	burkoetatik
partitivu	burkorik
prolativu	burkotzat