Saltar al conteníu

canino

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ kaˈni.no ]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de canín.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ kaˈni.no ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín canino , femenín canina; plural masculín caninos, femenín caninas

  1. (Cánidos) Cachorru (cría del perru).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Aragonario. Diccionario castellano/aragonés; Proyecto LINGUATEC & Gobierno de Aragón. Páxina web.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ kaˈni.no ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular canino; plural caninos

  1. (Anatomía), (Zootomía) Canil, colmiellu.

Sinónimos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín canino, femenín canina; plural masculín caninos, femenín caninas

  1. (Bioloxía) Canín, caniegu, perrizu, perrún.

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.

Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ kaˈni.no ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular canino; plural caninos

  1. (Anatomía), (Zootomía) Canil, diente canín.

Sinónimos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín canino, femenín canina; plural masculín caninos, femenín caninas

  1. (Bioloxía) Canín, caniegu, perrizu, perrún.

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.

Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ kɐˈni.nu ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular canino; plural caninos

  1. (Anatomía), (Zootomía) Canil, diente canín.

Sinónimos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín canino, femenín canina; plural masculín caninos, femenín caninas

  1. (Bioloxía) Canín, caniegu, perrizu, perrún.

Referencies

[editar]