italiano
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ i.taˈlja.no ]
«italiano»(rexistru)
Forma d’axetivu
[editar]
Aragonés
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ i.taˈlja.no ]
Sustantivu (1)
[editar]singular masculín italiano , femenín italiana; plural masculín italianos, femenín italianas
- (Xentiliciu) Italianu (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Sustantivu (2)
[editar]masculín singular italiano ensin plural
- (Llingüística) Italianu, llingua italiana.
Axetivu
[editar]singular masculín italiano , femenín italiana; plural masculín italianos, femenín italianas
- (Xentiliciu) Italianu, d'Italia.
- (Filoloxía) Italianu, de la llingua italiana.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Aragonario. Diccionario castellano/aragonés; Proyecto LINGUATEC & Gobierno de Aragón. Páxina web.
- Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ i.taˈlja.no ]
Sustantivu (1)
[editar]singular masculín italiano, femenín italiana; plural masculín italianos, femenín italianas
- (Xentiliciu) Italianu (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Sustantivu (2)
[editar]masculín singular italiano ensin plural
- (Llingüística) Italianu, llingua italiana.
Axetivu
[editar]singular masculín italiano, femenín italiana ; plural masculín italianos, femenín italianas
- (Xentiliciu) Italianu, d'Italia.
- (Filoloxía) Italianu, de la llingua italiana.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
- Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
Gallegu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ i.taˈlja.no ]
Sustantivu (1)
[editar]singular masculín italiano, femenín italiana; plural masculín italianos, femenín italianas
- (Xentiliciu) Italianu (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Sustantivu (2)
[editar]masculín singular italiano ensin plural
- (Llingüística) Italianu, llingua italiana.
Axetivu
[editar]singular masculín italiano, femenín italiana; plural masculín italianos, femenín italianas
- (Xentiliciu) Italianu, d'Italia.
- (Filoloxía) Italianu, de la llingua italiana.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
- DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
Italianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ i.taˈlja.no ]
«italiano»(rexistru)
Sustantivu (1)
[editar]singular masculín italiano, femenín italiana; plural masculín italiani, femenín italiane
- (Xentiliciu) Italianu (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Sustantivu (2)
[editar]masculín singular italiano ensin plural
- (Llingüística) Italianu, llingua italiana.
Axetivu
[editar]singular masculín italiano, femenín italiana; plural masculín italiani, femenín italiane
- (Xentiliciu) Italianu, d'Italia.
- (Filoloxía) Italianu, de la llingua italiana.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Dizionario Italiano Olivetti, Olivetti Media Communication. Consulta on-line.
- Grande Dizionario Hoepli Italiano di Aldo Gabrielli, La Repubblica & Hoepli Editore. Consulta on-line.
Portugués
[editar]
Pronunciación
[editar]- portugués européu [ i.tɐ.liˈɐ.nu ]
Sustantivu (1)
[editar]singular masculín italiano, femenín italiana; plural masculín italianos, femenín italianas
- (Xentiliciu) Italianu (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Sustantivu (2)
[editar]masculín singular italiano ensin plural
- (Llingüística) Italianu, llingua italiana.
Axetivu
[editar]singular masculín italiano, femenín italiana; plural masculín italianos, femenín italianas
- (Xentiliciu) Italianu, d'Italia.
- (Filoloxía) Italianu, de la llingua italiana.
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Infopédia. Dicionários Porto Editora; Porto Editora 2003-2021. Páxina del diccionariu on-line.
- Dicionário Priberam da Língua Portuguesa; Priberam Informática, S.A. Páxina del diccionariu on-line.
- Pallabres asturianes con rexistru sonoru
- Formes d'axetivos asturianos
- Sustantivos aragoneses
- Sustantivos xenéricos aragoneses
- Xentiliciu (aragonés)
- Sustantivos masculinos ensin plural aragoneses
- Llingüística (aragonés)
- Axetivos aragoneses
- Axetivos xenéricos aragoneses
- Filoloxía (aragonés)
- Sustantivos españoles
- Sustantivos xenéricos españoles
- Xentiliciu (español)
- Sustantivos masculinos singulares españoles
- Llingüística (español)
- Axetivos españoles
- Axetivos xenéricos españoles
- Filoloxía (español)
- Sustantivos gallegos
- Sustantivos xenéricos gallegos
- Xentiliciu (gallegu)
- Sustantivos masculinos ensin plural gallegos
- Llingüística (gallegu)
- Axetivos gallegos
- Axetivos xenéricos gallegos
- Filoloxía (gallegu)
- Pallabres italianes con rexistru sonoru
- Sustantivos xenéricos italianos
- Xentiliciu (italianu)
- Sustantivos italianos
- Sustantivos masculinos ensin plural italianos
- Llingüística (italianu)
- Axetivos italianos
- Axetivos xenéricos italianos
- Filoloxía (italianu)
- Sustantivos portugueses
- Sustantivos xenéricos portugueses
- Xentiliciu (portugués)
- Sustantivos masculinos singulares portugueses
- Llingüística (portugués)
- Axetivos portugueses
- Axetivos xenéricos portugueses
- Filoloxía (portugués)