izan

Vascu

Pronunciación y silabación: [ ˈi.s̻an ]

«izan»

(rexistru)

Verbu

izan; presente izaten; futuru izango; curtiu izan; sustantivu verbal izate

1. Ser.

Conxugación

Tabla de conxugación (NOR)

Formes personales
		ni	zu	hi	hura	gu	zuek	haiek
Indicativu	Presente	naiz	zara	haiz	da	gara	zarete	dira
	Pretéritu	nintzen	zinen	hintzen	zen	ginen	zineten	ziren
	Condicional	banintz	bazina	bahintz	balintz	bagina	bazinete	balira
	Futuru cons.	nintzakete	zinateke	hintzateke	litzateke	ginakete	zinatekete	lirateke
	Pretéritu cons.	nintzaketeen	zinatekeen	hintzatekeen	zatekeen	ginaketeen	zinateketen	ziratekeen
		ni	zu	hi	hura	gu	zuek	haiek
Potencial
	Presente	naiteke	zaitezke	haiteke	daiteke	gaitezke	zaitezkete	daitezke
	Futuru	ninteke	zintezke	hinteke	liteke	gintezke	zintezkete	litezke
	Pretéritu	nintekeen	zintezkeen	hintekeen	zitekeen	gintezkeen	zintezketen	zitezkeen
		ni	zu	hi	hura	gu	zuek	haiek
Suxuntivu
	Presente	nadin	zaitezen	hadin	dadin	gaitezen	zaitezten	daitezen
	Pretéritu	nendin	zintezen	hendin	zedin	gintezen	zintezten	zitezen
		-	zu	hi	hura	-	zuek	haiek
Imperativu
	Afirmáu	-	zaitez	hadi	bedi	-	zaitezte	bitez

Referencies

• Elhuyar Hiztegia/Diccionario Elhuyar; Kultura eta Hizkuntza Politika Saila/Departamento de Cultura y Política Lingüística, Eusko Jaurlaritza/Gobierno Vasco Páxina web.