Saltar al conteníu

mantaregu

De Wikcionariu

Asturianu[editar]

Pronunciación y silabación: [ ma(ŋ)n.taˈɾe.ɣu ]
Etimoloxía: De Mántaras + -egu.

Sustantivu[editar]

singular masculín mantaregu, femenín mantarega; plural masculín mantaregos, femenín mantaregues términu non incluyíu nel DALLA

  1. (Xentiliciu) Habitante del llugar de Mántaras, nel conceyu de Tapia.

Pallabres rellacionaes[editar]

Traducciones y equivalencies[editar]

Axetivu[editar]

singular masculín mantaregu, femenín mantarega, neutru mantarego; plural masculín mantaregos, femenín mantaregues términu non incluyíu nel DALLA

  1. (Xentiliciu) Relativo al llugar de Mántaras, nel conceyu de Tapia.

Pallabres rellacionaes[editar]

Traducciones y equivalencies[editar]

Referencies[editar]

  • Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.