Saltar al conteníu

mestra

De Wikcionariu
Mira tamién: mèstra

Catalán

[editar]

Pronunciación y silabación: catalán oriental [ ˈmɛs.tɾə ]; catalán occidental [ ˈmes.tɾa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín mestra, masculín mestre; plural femenín y masculín mestres

  1. (Educación), (Oficios y profesiones) Docente, enseñante.
  2. (Educación), (Oficios y profesiones) Maestra (docente d'educación primaria).

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.

Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈmɛs.tɾa ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular femenín mestra, masculín mestre; plural femenín mestras, masculín mestres

  1. (Educación), (Oficios y profesiones) Docente, enseñante.
  2. (Educación), (Oficios y profesiones) Maestra (docente d'educación primaria).

Sinónimos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

femenín singular mestra; plural mestras

  1. (Entomoloxía) Abeya maestra, abeya reina.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]

Portugués

[editar]

Pronunciación y silabación: portugués européu [ ˈmɛʃ.tɾɐ ]; portugués brasilanu [ ˈmɛs.tɾɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín mestra, masculín mestre; plural femenín mestras, masculín mestres

  1. (Educación), (Oficios y profesiones) Docente, enseñante.

Sinónimos