Saltar al conteníu

romanés

De Wikcionariu
Mira tamién: romanes, romanès

Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán occidental [ ro.maˈnes ]
(rexistru)
  • catalán oriental [ ru.məˈnɛs ]
(rexistru)

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín romanés, femenín romanesa ; plural masculín romanesos, femenín romaneses

  1. (Xentiliciu) valencianu Rumanu (habitante).

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular romanés ensin plural

  1. (Llingüística) valencianu Rumanu, llingua rumana.

Otres formes[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín romanés, femenín romanesa; plural masculín romanesos, femenín romaneses

  1. (Xentiliciu) valencianu Rumanu, de Rumanía.
  2. (Filoloxía) valencianu Rumanu, de la llingua rumana.

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ro.maˈnes ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín romanés, femenín romanesa; plural masculín romaneses, femenín romanesas

  1. (Xentiliciu) Rumanu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular romanés ensin plural

  1. (Llingüística) Rumanu, llingua rumana.

Axetivu

[editar]

singular masculín romanés, femenín romanesa; plural masculín romaneses, femenín romanesas

  1. (Xentiliciu) Rumanu, de Rumanía.
  2. (Filoloxía) Rumanu, de la llingua rumana.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ru.maˈnes ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín romanés, femenín romanesa; plural masculín romaneses, femenín romanesas

  1. (Xentiliciu) Rumanu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular romanés ensin plural

  1. (Llingüística) Rumanu, llingua rumana.

Axetivu

[editar]

singular masculín romanés, femenín romanesa; plural masculín romaneses, femenín romanesas

  1. (Xentiliciu) Rumanu, de Rumanía.
  2. (Filoloxía) Rumanu, de la llingua rumana.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
  • Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.