Saltar al conteníu

romanesa

De Wikcionariu

Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ ru.məˈnɛ.zə ]
  • catalán occidental [ ro.maˈne.za ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín romanesa, masculín romanès; plural femenín romaneses, masculín romanesos

  1. (Xentiliciu) Rumana (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de romanès ~ romanés.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.

Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ro.maˈne.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín romanesa, masculín romanés; plural femenín romanesas, masculín romaneses

  1. (Xentiliciu) Rumana (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de romanés.

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ru.maˈne.zo ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín romanesa, masculín romanés; plural femenín romanesas, masculín romaneses

  1. (Xentiliciu) Rumana (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de romanés.

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
  • Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.