Saltar al conteníu

ruandés

De Wikcionariu
Mira tamién: ruandès, ruandês

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ rwa(ŋ)nˈdes ], [ ru.a(ŋ)nˈdes ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular masculín ruandés, femenín ruandesa; plural masculín y femenín ruandeses

  1. (Xentiliciu) Habitante de Ruanda.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín ruandés, femenín ruandesa, neutru ruandés ~ ruandeso; plural masculín y femenín ruandeses

  1. (Xentiliciu) Relativo a Ruanda.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de ruandés.

Otres formes[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ rwanˈdes ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín ruandés , femenín ruandesa; plural masculín ruandeses, femenín ruandesas

  1. (Xentiliciu) Ruandés (habitante).

Axetivu

[editar]

singular masculín ruandés , femenín ruandesa; plural masculín ruandeses, femenín ruandesas

  1. (Xentiliciu) Ruandés, de Ruanda.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ ru.ənˈdɛs ]
  • catalán occidental [ ru.anˈdes ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín ruandés, femenín ruandesa ; plural masculín ruandesos, femenín ruandeses

  1. (Xentiliciu) valencianu Ruandés (habitante).

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín ruandés, femenín ruandesa; plural masculín ruandesos, femenín ruandeses

  1. (Xentiliciu) [valencianu Ruandés, de Ruanda.

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ rwanˈdes ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín ruandés, femenín ruandesa; plural masculín ruandeses, femenín ruandesas

  1. (Xentiliciu) Ruandés (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín ruandés, femenín ruandesa ; plural masculín ruandeses, femenín ruandesas

  1. (Xentiliciu) Ruandés, de Ruanda.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
  • Diccionario panhispánico de dudas. Edición ampliada y actualizada; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2025, Penguin Random House Grupo Editorial, S.A.U.; ISBN: 978-84-306-2767-7. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ru.anˈdes ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín ruandés, femenín ruandesa; plural masculín ruandeses, femenín ruandesas

  1. (Xentiliciu) Ruandés (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín ruandés, femenín ruandesa; plural masculín ruandeses, femenín ruandesas

  1. (Xentiliciu) Ruandés, de Ruanda.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
  • Dicionario de pronuncia da lingua galega; Universidade de Santiago de Compostela & Instituto da Lingua Galega; ISSN: 2660-8235. Páxina web.