Saltar al conteníu

ruandesa

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ rwa(ŋ)nˈde.sa ], [ ru.a(ŋ)nˈde.sa ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín ruandesa, masculín ruandés; plural femenín y masculín ruandeses

  1. (Xentiliciu) Habitante de Ruanda.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de ruandés.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ rwanˈde.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín ruandesa, masculín ruandés ; plural femenín ruandesas, masculín ruandeses

  1. (Xentiliciu) Ruandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de ruandés.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ ru.ənˈdɛ.zə ]
  • catalán occidental [ ru.anˈde.za ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín ruandesa, masculín ruandès; plural femenín ruandeses, masculín ruandesos

  1. (Xentiliciu) Ruandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de ruandès.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.
  • «ésAdir», portal llingüísticu de la Corporación Catalana de Medios Audiovisuales; páxina web.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ rwanˈde.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín ruandesa, masculín ruandés; plural femenín ruandesas, masculín ruandeses

  1. (Xentiliciu) Ruandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de ruandés.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
  • Diccionario panhispánico de dudas. Edición ampliada y actualizada; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2025, Penguin Random House Grupo Editorial, S.A.U.; ISBN: 978-84-306-2767-7. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ru.anˈde.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín ruandesa, masculín ruandés; plural femenín ruandesas, masculín ruandeses

  1. (Xentiliciu) Ruandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de ruandés.

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
  • Dicionario de pronuncia da lingua galega; Universidade de Santiago de Compostela & Instituto da Lingua Galega; ISSN: 2660-8235. Páxina web.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ʁu.ɐ̃ˈde.zɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín ruandesa, masculín ruandês; plural femenín ruandesas, masculín ruandeses

  1. (Xentiliciu) Ruandesa (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de ruandês.

Referencies

[editar]