Saltar al conteníu

sobrín

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ soˈβɾiŋ ]
(rexistru)

Etimoloxía

[editar]

Sustantivu

[editar]

singular masculín sobrín, femenín sobrina; plural masculín sobrinos, femenín sobrines

  1. (Parentescu) Fíu del hermanu o de la hermana.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ soˈβɾin ]

Etimoloxía

[editar]

Sustantivu

[editar]

singular masculín sobrín , femenín sobrina; plural masculín sobrins, femenín sobrinas

  1. (Parentescu) Sobrín.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
  • DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.