Saltar al conteníu

sobrina

De Wikcionariu
Mira tamién: sobriña

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ soˈβɾi.na ]
(rexistru)

Etimoloxía

[editar]

Sustantivu

[editar]

singular femenín sobrina, masculín sobrín ; plural femenín sobrines, masculín sobrinos

  1. (Parentescu) Fía del hermanu o de la hermana.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ soˈβɾi.na ]

Etimoloxía

[editar]

Sustantivu

[editar]

singular femenín sobrina, masculín sobrín ; plural femenín sobrinas, masculín sobrins

  1. (Parentescu) Sobrina.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
  • DicAra. Diccionario Multilingüe Aragonés; Estudio de Filología Aragonesa. Páxina web.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ soˈβɾi.na ]

Etimoloxía

[editar]

Sustantivu

[editar]

singular femenín sobrina, masculín sobrino; plural femenín sobrinas, masculín sobrinos

  1. (Parentescu) Sobrina.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.