Saltar al conteníu

temps

De Wikcionariu

Catalán

[editar]

Pronunciación y silabación: [ ˈtems ]

(rexistru)

Sustantivu

[editar]

masculín invariable temps singular y plural

  1. (Cronoloxía) Tiempu (progresión cara'l futuru).
  2. (Cronoloxía) Tiempu (porción de la progresión cara'l futuru).
  3. (Cronoloxía) Tiempu, temporada.
  4. (Cronoloxía) Tiempu, dómina, época.
  5. (Meteoroloxía) Tiempu (estáu atmosféricu).

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.

Francés

[editar]

Pronunciación y silabación: [ tɑ̃ ]

(rexistru)

Sustantivu

[editar]

masculín invariable temps singular y plural

  1. (Cronoloxía) Tiempu (progresión cara'l futuru).
  2. (Cronoloxía) Tiempu (porción de la progresión cara'l futuru).
  3. (Cronoloxía) Tiempu, temporada.
  4. (Cronoloxía) Tiempu, dómina, época.
  5. (Meteoroloxía) Tiempu (estáu atmosféricu).

Sinónimos[editar]

Occitanu

[editar]

Pronunciación y silabación: [ ˈtens ]

(rexistru)

Sustantivu

[editar]

masculín singular temps; plural tempses

  1. (Cronoloxía) Tiempu (progresión cara'l futuru).
  2. (Cronoloxía) Tiempu (porción de la progresión cara'l futuru).
  3. (Cronoloxía) Tiempu, temporada.
  4. (Cronoloxía) Tiempu, dómina, época.
  5. (Meteoroloxía) Tiempu (estáu atmosféricu).

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]