Saltar al conteníu

tunecí

De Wikcionariu

Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • non seseante [ tu.neˈθi ]; seseante [ tu.neˈsi ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín y femenín tunecí; plural masculín y femenín tunecíes ~ tunecís

  1. (Xentiliciu) desusáu Tunecín, tunecina, habitante de Tunicia.
  2. (Xentiliciu) desusáu Tunecín, tunecina, habitante de Túnez.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín y femenín tunecí; plural masculín y femenín tunecíes ~ tunecís

  1. (Xentiliciu) desusáu Tunecín, de Tunicia.
  2. (Xentiliciu) desusáu Tunecín, de Túnez.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Diccionario panhispánico de dudas. Edición ampliada y actualizada; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2025, Penguin Random House Grupo Editorial, S.A.U.; ISBN: 978-84-306-2767-7. Versión on-line.