tunecino
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ tu.neˈθi.no ]
«tunecino»(rexistru)
Forma d’axetivu
[editar]- Forma neutra de tunecín.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- non seseante [ tu.neˈθi.no ]; seseante [ tu.neˈsi.no ]
Sustantivu
[editar]singular masculín tunecino, femenín tunecina; plural masculín tunecinos, femenín tunecinas
- (Xentiliciu) Tunecín, habitante de Tunicia.
- (Xentiliciu) Tunecín, habitante de Túnez.
Sinónimos[editar]
- desusáu tunecí
Términos rellacionaos[editar]
Axetivu
[editar]singular masculín tunecino, femenín tunecina ; plural masculín tunecinos, femenín tunecinas
- (Xentiliciu) Tunecín, de Tunicia.
- (Xentiliciu) Tunecín, de Túnez.
Sinónimos[editar]
- desusáu tunecí
Términos rellacionaos[editar]
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
- Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
- Diccionario panhispánico de dudas. Edición ampliada y actualizada; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2025, Penguin Random House Grupo Editorial, S.A.U.; ISBN: 978-84-306-2767-7. Versión on-line.