Saltar al conteníu

moñín

De Wikcionariu

Asturianu[editar]

N'encarnáu, el moñín.

Pronunciación y silabación: [ moˈɲiŋ ]

Sustantivu[editar]

masculín singular moñín; plural moñinos

  1. (Anatomía) Deu de la mano, que ye'l más delgáu y finu de toos.

Otres formes

Sinónimos

Pallabres rellacionaes

Traducciones y equivalencies[editar]

Referencies[editar]

  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.