Saltar al conteníu

occitânico

De Wikcionariu
Mira tamién: occitanico, occitánico

Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɔk.siˈtɐ.ni.ku ]

Sustantivu (1)

[editar]

masculín singular occitânico ensin plural

  1. (Llingüística) Occitanu, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

singular masculín occitânico, femenín occitânica; plural masculín occitânicos, femenín occitânicas

  1. (Xeografía) Occitanu (habitante d'Occitania -zona sur de Francia).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín occitânico, femenín occitânica; plural masculín occitânicos, femenín occitânicas

  1. (Filoloxía) Occitanu, de la llingua occitana.
  2. (Xeografía) Occitanu (d'Occitania -zona sur de Francia).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]