Saltar al conteníu

occitano

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ o(k).θiˈta.no ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra d'occitanu.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ok.θiˈta.no ]

Sustantivu (1)

[editar]

masculín singular occitano ensin plural

  1. (Llingüística) Occitanu, llingua d'oc.

Otres formes[editar]

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

singular masculín occitano ~ occitán, femenín occitana; plural masculín occitanos, femenín occitanas

  1. (Xentiliciu) Occitanu (habitante d'Occitania -rexón alministrativa).
  2. (Xeografía) Occitanu (habitante d'Occitania -zona sur de Francia).

Otres formes[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín occitano ~ occitán, femenín occitana; plural masculín occitanos, femenín occitanas

  1. (Filoloxía) Occitanu, de la llingua occitana.
  2. (Xentiliciu) Occitanu (d'Occitania -rexón alministrativa).
  3. (Xeografía) Occitanu (d'Occitania -zona sur de Francia).

Otres formes[editar]

Sinónimos[editar]

Referencies

[editar]
  • Aragonario. Diccionario castellano/aragonés; Proyecto LINGUATEC & Gobierno de Aragón. Páxina web.
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • non seseante [ ok.θiˈta.no ]; seseante [ ok.siˈta.no ]

Sustantivu (1)

[editar]

masculín singular occitano ensin plural

  1. (Llingüística) Occitanu, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

singular masculín occitano, femenín occitana; plural masculín occitanos, femenín occitanas

  1. (Xentiliciu) Occitanu (habitante d'Occitania -rexón alministrativa).
  2. (Xeografía) Occitanu (habitante d'Occitania -zona sur de Francia).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín occitano, femenín occitana ; plural masculín occitanos, femenín occitanas

  1. (Filoloxía) Occitanu, de la llingua occitana.
  2. (Xentiliciu) Occitanu (d'Occitania -rexón alministrativa).
  3. (Xeografía) Occitanu (d'Occitania -zona sur de Francia).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ɔk.θiˈta.no ]; seseante [ ɔk.siˈta.no ]

Sustantivu (1)

[editar]

masculín singular occitano ensin plural

  1. (Llingüística) Occitanu, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

singular masculín occitano, femenín occitana; plural masculín occitanos, femenín occitanas

  1. (Xentiliciu) Occitanu (habitante d'Occitania -rexón alministrativa).
  2. (Xeografía) Occitanu (habitante d'Occitania -zona sur de Francia).

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín occitano, femenín occitana; plural masculín occitanos, femenín occitanas

  1. (Filoloxía) Occitanu, de la llingua occitana.
  2. (Xentiliciu) Occitanu (d'Occitania -rexón alministrativa).
  3. (Xeografía) Occitanu (d'Occitania -zona sur de Francia).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ ɔk.siˈtɐ.nu ]

Sustantivu (1)

[editar]

masculín singular occitano ensin plural

  1. (Llingüística) Occitanu, llingua d'oc.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

singular masculín occitano, femenín occitana; plural masculín occitanos, femenín occitanas

  1. (Xentiliciu) Occitanu (habitante d'Occitania -rexón alministrativa).
  2. (Xeografía) Occitanu (habitante d'Occitania -zona sur de Francia).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín occitano, femenín occitana; plural masculín occitanos, femenín occitanas

  1. (Filoloxía) Occitanu, de la llingua occitana.
  2. (Xentiliciu) Occitanu (d'Occitania -rexón alministrativa).
  3. (Xeografía) Occitanu (d'Occitania -zona sur de Francia).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]