Saltar al conteníu

polaco

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ poˈla.ko ]
(rexistru)

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma neutra de polacu.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ poˈla.ko ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín polaco , femenín polaca; plural masculín polacos, femenín polacas

  1. (Xentiliciu) Polacu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular polaco ensin plural

  1. (Llingüística) Polacu, llingua polaca.

Axetivu

[editar]

singular masculín polaco , femenín polaca; plural masculín polacos, femenín polacas

  1. (Xentiliciu) Polacu, de Polonia.
  2. (Filoloxía) Polacu, de la llingua polaca.

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ poˈla.ko ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín polaco, femenín polaca; plural masculín polacos, femenín polacas

  1. (Xentiliciu) Polacu (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular polaco ensin plural

  1. (Llingüística) Polacu, llingua polaca.

Axetivu

[editar]

singular masculín polaco, femenín polaca ; plural masculín polacos, femenín polacas

  1. (Xentiliciu) Polacu, de Polonia.
  2. (Filoloxía) Polacu, de la llingua polaca.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
  • Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ poˈla.ko ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín polaco, femenín polaca; plural masculín polacos, femenín polacas

  1. (Xentiliciu) Polacu (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular polaco ensin plural

  1. (Llingüística) Polacu, llingua polaca.

Axetivu

[editar]

singular masculín polaco, femenín polaca; plural masculín polacos, femenín polacas

  1. (Xentiliciu) Polacu, de Polonia.
  2. (Filoloxía) Polacu, de la llingua polaca.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ puˈla.ku ]

Sustantivu (1)

[editar]

singular masculín polaco, femenín polaca; plural masculín polacos, femenín polacas

  1. (Xentiliciu) Polacu (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular polaco ensin plural

  1. (Llingüística) Polacu, llingua polaca.

Sinónimos[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín polaco, femenín polaca; plural masculín polacos, femenín polacas

  1. (Xentiliciu) Polacu, de Polonia.
  2. (Filoloxía) Polacu, de la llingua polaca.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]