Saltar al conteníu

polonesa

De Wikcionariu

Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ pu.ɫuˈnɛ.zə ]
  • catalán occidental [ po.ɫoˈne.za ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín polonesa, masculín polonès; plural femenín poloneses, masculín polonesos

  1. (Xentiliciu) Polacu (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de polonès ~ polonés.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ po.loˈne.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín polonesa, masculín polonés; plural femenín polonesas, masculín poloneses

  1. (Xentiliciu) Polaca (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de polonés.

Referencies

[editar]
  • Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ po.loˈne.sa ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín polonesa, masculín polonés; plural femenín polonesas, masculín poloneses

  1. (Xentiliciu) Polaca (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de polonés.

Referencies

[editar]
  • Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
  • DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.


Mirandés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ pu.luˈnɛ.z̺ɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín polonesa , masculín polonés; plural femenín polonesas, masculín poloneses

  1. (Xentiliciu) Polaca (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de polonés.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ puluˈne.zo ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín polonesa, masculín polonés; plural femenín polonesas, masculín poloneses

  1. (Xentiliciu) Polaca (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de polonés.

Referencies

[editar]
  • Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
  • Preconizacions del Conselh de la Lenga Occitana; Lingüistica occitana, n.6, Conselh de la Lenga Occitana, 2007. PDF on-line.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ pu.luˈne.zɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín polonesa, masculín polonês; plural femenín polonesas, masculín poloneses

  1. (Xentiliciu) portugués brasilanu Polaca (habitante).

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de polonês.

Referencies

[editar]