romana
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ roˈma.na ]
«romana»(rexistru)
Sustantivu (1)
[editar]singular femenín romana, masculín romanu ; plural femenín romanes, masculín romanos
- (Xentiliciu) Habitante de la ciudá italiana de Roma.
- (Xentiliciu), (Historia) Habitante de la Roma antigua o del imperiu romanu.
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]«romana»: habitante de Roma capital italiana
«romana»: habitante de la Roma antigua, del imperiu romanu

Sustantivu (2)
[editar]femenín singular romana; plural romanes
- (Botánica), (Gastronomía) Aparatu pa pesar, de dos brazos desiguales, nún cuelga lo que se va pesar, y nel otru van poniéndose peses gradualmente pa calcular el pesu.
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]«romana»: aparatu pa pesar
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de romanu.
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
Aragonés
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ roˈma.na ]
Sustantivu
[editar]singular femenín romana, masculín romano ; plural femenín romanas, masculín romanos
- (Xentiliciu) Romana (habitante de Roma capital italiana).
- (Xentiliciu), (Historia) Romana (habitante de la Roma antigua).
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de romano.
Referencies
[editar]- Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.
Catalán
[editar]
Pronunciación
[editar]- catalán oriental [ ruˈma.nə ]
- catalán occidental [ roˈma.na ]
«romana» catalán occidental(rexistru)
Sustantivu
[editar]singular femenín romana, masculín romà; plural femenín romanes, masculín romans
- (Xentiliciu) Romana (habitante de Roma capital italiana).
- (Xentiliciu), (Historia) Romana (habitante de la Roma antigua).
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de romà.
Referencies
[editar]- Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
- Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.
Español
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ roˈma.na ]
Sustantivu
[editar]singular femenín romana, masculín romano; plural femenín romanas, masculín romanos
- (Xentiliciu) Romana (habitante de Roma capital italiana).
- (Xentiliciu), (Historia) Romana (habitante de la Roma antigua).
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de romano.
Referencies
[editar]- Diccionario de la Real Academia Española; Real Academia Española, 2014, 23ª edición ISBN: 9788467041897. Versión on-line.
- Ortografía de la lengua española; Real Academia Española & Asociación de Academias de la Lengua Española, 2010, ISBN: 978-84-670-3426-4.
Gallegu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ roˈma.na ]
Sustantivu
[editar]singular femenín romana, masculín romano; plural femenín romanas, masculín romanos
- (Xentiliciu) Romana (habitante de Roma capital italiana).
- (Xentiliciu), (Historia) Romana (habitante de la Roma antigua).
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de romano.
Referencies
[editar]- Dicionario da Real Academia Galega; Real Academia Galega. Consulta on-line.
- DIGALEGO. Dicionario de galego; Xunta de Galicia & Ir Indo Edicións, S.L., 2004-2013. Consulta on-line.
Occitanu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ruˈma.no ]
«romana»(rexistru)
Sustantivu
[editar]singular femenín romana, masculín roman; plural femenín romanas, masculín romans
- (Xentiliciu) Romana (habitante de Roma capital italiana).
- (Xentiliciu), (Historia) Romana (habitante de la Roma antigua).
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de roman.
Referencies
[editar]- Diccionari General de la Lenga Occitana; Academia Occitana, 2008-2023. Diccionariu on-line; PDF on-line.
- Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
Portugués
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ʁuˈmɐ.nɐ ]
Sustantivu
[editar]singular femenín romana, masculín romano; plural femenín romanas, masculín romanos
- (Xentiliciu) Romana (habitante de Roma capital italiana).
- (Xentiliciu), (Historia) Romana (habitante de la Roma antigua).
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de romano.
Referencies
[editar]- Infopédia. Dicionários Porto Editora; Porto Editora 2003-2021. Páxina del diccionariu on-line.
- Dicionário Priberam da Língua Portuguesa; Priberam Informática, S.A. Páxina del diccionariu on-line.
Categoríes:
- Pallabres asturianes con rexistru sonoru
- Sustantivos asturianos
- Sustantivos xenéricos asturianos
- Xentiliciu (asturianu)
- Historia (asturianu)
- Sustantivos femeninos asturianos
- Botánica (asturianu)
- Gastronomía (asturianu)
- Formes d'axetivos asturianos
- Sustantivos aragoneses
- Sustantivos xenéricos aragoneses
- Xentiliciu (aragonés)
- Historia (aragonés)
- Formes d'axetivos aragoneses
- Pallabres catalanes con rexistru sonoru
- Sustantivos catalanes
- Sustantivos xenéricos catalanes
- Xentiliciu (catalán)
- Historia (catalán)
- Formes d'axetivos catalanes
- Sustantivos españoles
- Sustantivos xenéricos españoles
- Xentiliciu (español)
- Historia (español)
- Formes d'axetivos españoles
- Sustantivos gallegos
- Sustantivos xenéricos gallegos
- Xentiliciu (gallegu)
- Historia (gallegu)
- Formes d'axetivos gallegos
- Pallabres occitanes con rexistru sonoru
- Sustantivos occitanos
- Sustantivos xenéricos occitanos
- Xentiliciu (occitanu)
- Historia (occitanu)
- Formes d'axetivos occitanos
- Sustantivos portugueses
- Sustantivos xenéricos portugueses
- Xentiliciu (portugués)
- Historia (portugués)
- Formes d'axetivos portugueses