Saltar al conteníu

rubayera

De Wikcionariu

Asturianu[editar]

Pronunciación y silabación: [ ru.βaˈʝe.ɾa ]
Etimoloxía: De Ruayer + sufixu -eru.

Sustantivu[editar]

singular femenín rubayera, masculín rubayeru ; plural femenín rubayeres, masculín rubayeros

  1. (Xentiliciu) Habitante del llugar de Ruayer, nel conceyu Ayer.

Pallabres rellacionaes[editar]

Forma d’axetivu[editar]

  1. Forma femenina singular de rubayeru.

Referencies[editar]

  • Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.
  • DGPE - Dictadoloxía Tópica d'Asturies; Luis Casteleiro Oliveros & Ramón de Andrés Díaz (dirs.): Asturies nel Diccionario Geográfico Popular de España. Uviéu: Seminariu de Filoloxía Asturiana (Universidá d’Uviéu). Consulta on-line.