Saltar al conteníu

marroquín

De Wikcionariu
Mira tamién: marroquin

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ma.roˈkiŋ ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular masculín marroquín, femenín marroquina; plural masculín marroquinos, femenín marroquines

  1. (Xentiliciu) Habitante de Marruecos.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Axetivu

[editar]

singular masculín marroquín, femenín marroquina, neutru marroquino; plural masculín marroquinos, femenín marroquines

  1. (Xentiliciu) Relativo a Marruecos.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.
  • Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ma.roˈkin ]

Sustantivu

[editar]

singular masculín marroquín , femenín marroquina; plural masculín marroquins, femenín marroquinas

  1. (Xentiliciu) Marroquín (habitante).

Axetivu

[editar]

singular masculín marroquín , femenín marroquina; plural masculín marroquins, femenín marroquinas

  1. (Xentiliciu) Marroquín, de Marruecos.

Referencies

[editar]
  • Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa, Edacar nº 14, Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés, Zaragoza, 2024. ISSN 1988-8139. Ochobre de 2024. Consulta PDF on-line.