Saltar al conteníu

marroquina

De Wikcionariu

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ma.roˈki.na ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín marroquina, masculín marroquín ; plural femenín marroquines, masculín marroquinos

  1. (Xentiliciu) Habitante de Marruecos.

Sinónimos[editar]

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de marroquín.

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
  • Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.
  • Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.


Aragonés

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ma.roˈki.na ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín marroquina, masculín marroquín ; plural femenín marroquinas, masculín marroquins

  1. (Xentiliciu) Marroquina (habitante).

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de marroquín.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • catalán oriental [ mə.ruˈki.nə ]
  • catalán occidental [ ma.roˈki.na ]
(rexistru)

Sustantivu

[editar]

singular femenín marroquina, masculín marroquí; plural femenín marroquines, masculín marroquins

  1. (Xentiliciu) Marroquina (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de marroquí.

Referencies

[editar]
  • Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
  • Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.


Occitanu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ma.ruˈki.no ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín marroquina, masculín marroquin; plural femenín marroquinas, masculín marroquins

  1. (Xentiliciu) Marroquina (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de marroquin.

Referencies

[editar]
  • Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
  • Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.


Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ mɐ.ʁuˈki.nɐ ]

Sustantivu

[editar]

singular femenín marroquina, masculín marroquino; plural femenín marroquinas, masculín marroquinos

  1. (Xentiliciu) Marroquina (habitante).

Términos rellacionaos[editar]

Forma d’axetivu

[editar]
  1. Forma femenina singular de marroquino.

Referencies

[editar]