marroquina
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ma.roˈki.na ]
«marroquina»(rexistru)
Sustantivu
[editar]singular femenín marroquina, masculín marroquín ; plural femenín marroquines, masculín marroquinos
- (Xentiliciu) Habitante de Marruecos.
Sinónimos[editar]
Términos rellacionaos[editar]
Traducciones y equivalencies
[editar]«marroquina»: habitante de Marruecos
|
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de marroquín.
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
- Cartafueyos normativos. Nomes de los países del mundu y de les sos capitales y xentilicios; Academia de la Llingua Asturiana, 2010, Uviéu; ISBN: 978-84-8168-500-8.
- Diccionariu de consultes llingüístiques del asturianu, Ramón d'Andrés Díaz, Ediciones Trabe, 2021, Uviéu; ISBN: 978-84-18286-55-1.
Aragonés
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ma.roˈki.na ]
Sustantivu
[editar]singular femenín marroquina, masculín marroquín ; plural femenín marroquinas, masculín marroquins
- (Xentiliciu) Marroquina (habitante).
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de marroquín.
Catalán
[editar]
Pronunciación
[editar]- catalán oriental [ mə.ruˈki.nə ]
- catalán occidental [ ma.roˈki.na ]
«marroquina» catalán occidental(rexistru)
Sustantivu
[editar]singular femenín marroquina, masculín marroquí; plural femenín marroquines, masculín marroquins
- (Xentiliciu) Marroquina (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de marroquí.
Referencies
[editar]- Diccionari de la llengua catalana; Institut d'Estudis Catalans, 2ª edición, 2007. ISBN: 978-84-297-5977-8. Versión on-line.
- Diccionari normatiu valencià; Acadèmia Valenciana de la Llengua. Consulta on-line.
Occitanu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ma.ruˈki.no ]
Sustantivu
[editar]singular femenín marroquina, masculín marroquin; plural femenín marroquinas, masculín marroquins
- (Xentiliciu) Marroquina (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de marroquin.
Referencies
[editar]- Diccionari Ortografic, Gramatical e Morfologic de l'Occitan (segon los parlars lengadocians); Josiana Ubaud, Éditions Trabucaire, 2011. ISBN: 978-2-84974-125-2.
- Diccionari General Occitan a partir dels parlars lengadocians; Joan de Cantalausa & Institut d'Estudis Occitans, 2002-2006. Consulta on-line.
Portugués
[editar]
Pronunciación
[editar]- portugués européu [ mɐ.ʁuˈki.nɐ ]
Sustantivu
[editar]singular femenín marroquina, masculín marroquino; plural femenín marroquinas, masculín marroquinos
- (Xentiliciu) Marroquina (habitante).
Términos rellacionaos[editar]
Forma d’axetivu
[editar]- Forma femenina singular de marroquino.
Referencies
[editar]- Infopédia. Dicionários Porto Editora; Porto Editora 2003-2021. Páxina del diccionariu on-line.
- Dicionário Priberam da Língua Portuguesa; Priberam Informática, S.A. Páxina del diccionariu on-line.
Categoríes:
- Pallabres asturianes con rexistru sonoru
- Sustantivos asturianos
- Sustantivos xenéricos asturianos
- Xentiliciu (asturianu)
- Formes d'axetivos asturianos
- Sustantivos aragoneses
- Sustantivos xenéricos aragoneses
- Xentiliciu (aragonés)
- Formes d'axetivos aragoneses
- Pallabres catalanes con rexistru sonoru
- Sustantivos catalanes
- Sustantivos xenéricos catalanes
- Xentiliciu (catalán)
- Formes d'axetivos catalanes
- Sustantivos occitanos
- Sustantivos xenéricos occitanos
- Xentiliciu (occitanu)
- Formes d'axetivos occitanos
- Sustantivos portugueses
- Sustantivos xenéricos portugueses
- Xentiliciu (portugués)
- Formes d'axetivos portugueses