Saltar al conteníu

sol

De Wikcionariu
Mira tamién: sòl, Sol

Asturianu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • pa los sustantivos: [ ˈsol ]
  • pa la contraición: [ sol ]
(rexistru)

Etimoloxía

[editar]
  • pa sustantivu 1: Del llatín sol.
  • pa sustantivu 2: De la pallabra llatina solve, primer pallabra del versu quintu del himnu medieval Ut queant laxis, d'onde'l solféu foi basáu darréu que los sos versos entamen por cada nota de la escala musical socesivamente.
  • pa sustantivu 3: Del español sol.

Sustantivu (1)

[editar]
El sol al atardecerín.

masculín singular sol; plural soles

  1. (Astronomía) Estrella al rodiu de la que xira'l planeta Tierra, y centru del nuesu sistema solar.
  2. (Astronomía) Cualquier estrella que tengan un o dellos planetes xirando al rodiu d'ella.
  3. Lluz y calor que produz l'astru al rodiu del que xira'l planeta Tierra.
  4. Persona o cosa bona, que merez apreciu.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular sol; plural soles

  1. (Música) Quinta nota musical.

Términos rellacionaos[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Sustantivu (3)

[editar]
Moneda de 1864 d'un sol.

masculín singular sol; plural soles

  1. (Economía) Unidá monetaria oficial de Perú, que se divide en 100 céntimos.
  2. (Numismática) Moneda o billete que representa la unidá monetaria oficial de Perú.

Términos rellacionaos[editar]

Abreviatura o sigla[editar]

Traducciones y equivalencies

[editar]

Contraición

[editar]
  1. Xuntura de la preposición «so» col artículu «el».

Términos rellacionaos[editar]

Referencies

[editar]
  • Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.


Catalán

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈsɔɫ ]
Homófonu: sòl

Sustantivu

[editar]

masculín singular sol; plural sols

  1. (Astronomía) Sol (la estrella de la Tierra).
  2. (Astronomía) Sol, estrella a la que-y xiren planetes.
  3. Sol, llume y calor.

Otres formes[editar]

Español

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈsol ]

Sustantivu (1)

[editar]

masculín singular sol; plural soles

  1. (Astronomía) Sol (la estrella de la Tierra).
  2. (Astronomía) Sol, estrella a la que-y xiren planetes.
  3. Sol, llume y calor.

Otres formes[editar]

Sustantivu (2)

[editar]

masculín singular sol; plural soles

  1. (Música) Sol (nota musical).

Sustantivu (3)

[editar]

masculín singular sol; plural soles

  1. (Numismática) Sol (moneda).


Gallegu

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • [ ˈsol ] ([ ˈsɔl ])

Sustantivu

[editar]

masculín singular sol; plural soles

  1. (Astronomía) Sol, estrella a la que-y xiren planetes.
  2. Sol, llume y calor.

Pallabres derivaes[editar]

Portugués

[editar]

Pronunciación

[editar]
  • portugués européu [ ˈsɔɫ ]
  • portugués brasilanu [ ˈsɔw ]

Sustantivu

[editar]

masculín singular sol; plural sóis

  1. (Astronomía) Sol (la estrella de la Tierra).
  2. (Astronomía) Sol, estrella a la que-y xiren planetes.
  3. Sol, llume y calor.

Otres formes[editar]