elli
Apariencia
Asturianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈe.ʎi ]
Etimoloxía
[editar]- Del llatín ille.
Pronome
[editar]singular masculín elli ~ él, femenín ella, neutru ello; plural masculín ellos, femenín elles
- Pronome tónicu pa la tercer persona masculina singular.
Otres formes[editar]
Términos rellacionaos[editar]
- lu, la, lo, los, les; -y, -yos ~ -ys; se, sí, sigo, consigo; so, suyu
- yo, tu, vusté, nós ~ nosotros/nosotres, vós ~ vosotros/vosotres
Traducciones y equivalencies
[editar]«él»: pronome tónicu de tercer persona singular masculina → ver traducciones na entrada él
|
Referencies
[editar]- Diccionariu de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2000, Uviéu; ISBN: 84-8168-208-X. Versión on-line.
- Gramática de la Llingua Asturiana; Academia de la Llingua Asturiana, 2001, Uviéu, 3ª edición; ISBN: 84-8168-210-8. Consulta PDF on-line.
Feroés
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈɛtlɪ ]
Etimoloxía
[editar]- Del nórdicu antiguu elli.
Sustantivu
[editar]
Islandés
[editar]
Etimoloxía
[editar]- Del nórdicu antiguu elli.
Sustantivu
[editar]
Italianu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ˈɛl.li ]
Etimoloxía
[editar]- Del llatín illi.
Pronome
[editar]
Náhuatl clásicu
[editar]
Pronunciación
- [ ˈel.li ]
Sustantivu
[editar]
Turcomanu
[editar]
Axetivu
[editar]
Turcu
[editar]
Pronunciación
[editar]- [ ɛlˈlɪ ]
«elli»(rexistru)
Axetivu
[editar]Categoríes:
- Pallabres asturianes d'orixe llatín
- Pronomes asturianos
- Pallabres feroeses d'orixe nórdicu antiguu
- Sustantivos feroeses
- Pallabres islandeses d'orixe nórdicu antiguu
- Sustantivos islandeses
- Pallabres italianes d'orixe llatín
- Pronomes italianos
- Sustantivos en náhuatl clásicu
- Anatomía (náhuatl clásicu)
- Axetivos turcomanos
- Numberal (turcomanu)
- Pallabres turques con rexistru sonoru
- Axetivos turcos
- Numberal (turcu)